18 Nisan 2009 Cumartesi

Kafa Bir Milyon

0 tane ömer üründül tadında yorum
2006 baharında bizim okula konsere geldiklerinden beri daha bir sever oldum Duman'ı. Öncesinde ve sonrasında, yıllar yılı "Ben burdaa buğaakşaaam..", "Haaangi ojeeeeeğ!", "Kimseeleeer duuymasıığın.." diye bağırıp durdum. Bağırdıkça daha da sevdim. Belki şu an, Duman sevgimin doruklarındayken yeni çıkan albümlerini hâlâ almamış olmanın (ne alıcam lan, indiricem tabi) verdiği burukluk yok değil. Bir de herkes, etrafımda yeni şarkıları bağıra çağıra söylerken şu aralar, sinirlerim bozuluyor iyice. Yani, Duman'ı seviyorum da albümü alamıyorum kısmını geçtim; bir anda benim dışımda herkes çoktan alıp-indirip sindirmiş gibi bir hava var. Bunadır benim sinirim.

Bir de bugün Odtü-Devrim'de "bağıra çağıra şarkı söyleyecek"mişiz. Ulan bende şans yok ya, Allah bilir Duman'ın yeni albümündeki bütün şarkıları 5er defa çalacaklar. Pisler, adiler.

Şimdi buraya uğramanın bir sebebi işbu Duman'ın son albümü (eşşek kadar iki cd) hakkında kafama girip çıkanı yazmak, bir sebebi de ne yazık ki bugün ikinci bir yazı yazamayacağımı bildirmek. Yani, şimdiden söyliyeyim de, yazıktır, bekleşmeyin.. Ben şimdi daha gidip kahvaltı edeceğim, sonra hemen anons yazacağım. 3'te okulda olmam lazım, lâkin ben size olan sevgimden, hala evden çıkmış değilim (ne sevicem sizi, kendimi seviyorum ben). Kesin gecikicem derse, Deniz beni almıcak falan. Alır dimi lan? Alır alır. Daha fazla yazmaya devam edersem, oraya gittiğimde kıpkırmızı bir suratla oturuyor olacağım. Hemen çıkıyorum. Öpüyorum. 

(geçen yazıda adından bahsedip selam veremediğim denize, bu yazıda veriyorum. selamlar sevgili deniz..)

Ben burda bu akşam Daçe.

Etiketler

anket (4) foto (54) motion (1)