Son of a b...!

*hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. saatlerdir tek kelime etmeden oturan iki adam da bunu çok iyi biliyordu. şişman olan, yaşananlardan kendini sorumlu tutuyordu. bir süre sonra sessizliği bozma ihtiyacı hisseti*
- Ne düşünüyorsun?
- Gerçekten ne düşündüğümü bilmek istiyor musun?
- Evet.
- Sana ne düşündüğümü söyleyeyim. Vegas'ta, Thomas denen pislik yüzünden elimize yüzümüze bulaştırdığımız kumarhane soygununu, kendini kaybedip silahına davranan bir avuç gerizekalı gangsteri, o gece orada bıraktığımız 53 milyon doları ve gece sonunda yerde yatan masum cansız bedenleri düşünüyorum. Hâlâ neler olup bittiğinin farkında değilsin, değil mi?
- Boşversene. Olan oldu. Hadi biraz uyuyalım. Sabah yola çıkacağız.
...
*sabahın erken saatleri, arabada*
- Şu, kasadaki kız.. Siyah gömlekli olan. Alice miydi?
- Alice.
- Onunla ne zamandır tanışıyorsunuz?
- Bilmem. Belki bir yıl olmuştur.
- Yalnızca bir yıldır tanıyorsun ve ona bu kadar çok güveniyorsun öyle mi?
- Evet öyle.
- Bazen seni.. Bazen seni gerçekten anlayamıyorum dostum.
- Belki de bazen anlamaman gerekiyordur.
- Ne dedin?
- Belki de... bazen anlamaman... gerekiyordur.. dedim.
- Bunu söylemek istemezdin.
*zayıf adam aniden arabayı durdurdu*
- İn aşağı!
- Ne?
- İn aşağı dedim!
- Ne diyorsun Michael?
- Sana bu arabadan hemen inmeni söylüyorum adi herif!
- Dostum.. Ne-neler oluyor? O kadar yolu tek başına gidemezsin. Seni öldürürler.
- Umurumda değil.
- Peki ya bagajdaki cesetler? Onları tek başına gömemezsin.
*michael tabancasını çıkarttı*
- Hemen şimdi inmezsen sen de bagajda gidersin.
*şişman adam arabadan indi ve michael, kendisini neyin beklediğini bilmediği bu yolculuğa tek başına devam etmek üzere tozu dumana katarak, hızla uzaklaştı*
*şişman adam giden arabanın arkasından baktı ve belki de michael'a son kez seslendi*
- O... çocuğu!..