Kâmuran: 10 Adımda Manita Yapma Belgeseli

Kâmuran, 1.75 boylarında, normal kiloda, tercihen kısa kollu kareli gömlek giyen bir mühendislik öğrencisidir. Komiktir, şakalıdır, bir ortama girdiğiniz zaman o zekâ parıltısını görebileceğiniz parlaklıkta suratı vardır. Parlaklık derken, mesela atıyorum, sakalları yeni yeni çıkıyordur falan. Üniversite öğrencisi olan Kâmuran için günler bel altı şakalarla, Facebook üzerinden yaptığı sevimsiz dürtük'lerle gayet hızlı bir şekilde devam etmekteyken, aslında hayat ona o kadar da adil davranmıyordur; zira yakışıklılık olarak, karşı cins tarafından hep "Yakışıklı gibi ama asıl sevimli bence, tatlı bi çocuk:))))" kategorisine konulan, komiklik olarak da ortam şımarığının espri anlayışından (ortam şımarığı: bir ortama girdiğinde sürekli espriler yapıp sürekli yüksek sesle konuşup dikkati her daim kendi üzerinde tutan adamsendeci hain yavşak) öyle aman aman fazlası bulunmayan Kâmuran, kız bulamıyordur. Kız arkadaş edinmek, ya da başarabilirse arkadaşlarının takılacağı şekliyle, manita yapmak istiyordur. Onun da hakkı değil midir işletmeden bi kızla çıkmak? Onun neyi eksiktir mimarlık fakültesindeki yaz-kış kargo pantolonuyla ve elinde bir adet kırtasiye malzemesiyle gezen marjinal hemcinslerinden? Yazıktır, günahtır. O insan değil midir? Anne bizde niye yoktur? Peki babam böyle pasta yapmayı nerden öğrendi yoksa yıllardır gizli bir aşçılık tarikatının gözüpek üyesi miydi?

Bu gibi soruların cevabını şimdi uyduracağım ibretlik öyküde bulacaksınız. Dikkat: Hikâyedeki olay ve kahramanlar tamamen olmasa da kısmen gerçektir. Sadece isimleri biraz değişiktir, o da gerçekten gelip de bu postu okuyacaklarsa ayıp olmasın diyedir. Özellikle Kâmuran kişisine.
...

Birinci sınıfın daha en başında, yüzdeye vurulduğunda %10 gibi bir kız oranının bulunduğu bölümünde kolay kolay manita yapamayacağını anlayan Kâmuran, soluğu kalabalık amfili Calculus derslerinde bulur.

1-Amfiden kız seçme:
Kâmuran, über kalabalık amfide birçok bölümden aynı anda gelen yüzlerce karşı cinsin arasından bir tanesini maksimum birkaç ay içerisinde tavlamış olacağının hayallerini kurar. "İlk derslerde çok bişey işlemiyolar yeaa" diye düşünen Kâmuran, tahtada anlatılan dersten ziyade dişi sinyallerinin geldiği noktaları keser. En sonunda bir tanesini seçer, beğenir, hoşlanır, belki biraz zorlamayla da olsa, kalbini hop hop diye attırır. Kâmuran için her şey yeni başlıyordur...

2-Kızın yerini tespit etme:
Kâmuran, ilk derslerde biraz ağırdan alması gerektiğini biliyordur. Zira derslere gele gide gele gide, beğendiği kız ona abi deyince aa dur lan karıştı. Beğendiği kız, kendine artık bütün bir dönem boyunca oturacağı stabil bir konum belirleyinceye kadar, Kâmuran avına atlamaya fırsat kollayan avcı gibi bütün olan biteni izler. Tabi ki ve maalesef ki kızın bunların hiçbirinden haberi yoktur.


3-Kızın oturduğu yere götün götün yanaşma:
Artık kızın belli, sürekli oturduğu bi yeri vardır. Ohh. Kâmuran önemli bir aşamayı ve bu aşama için harcadığı 1 ayı geride bırakmıştır. Şimdi Kâmuran için avına usulca yanaşma zamanı... Daha ilk sonraki dersten kızın dibine oturup onu huylandırmak istemez. Beğendiği kız gülüşüp konuşurken, Kâmuran daha da hoşlanmaya başlamıştır. Yaklaşık 1 ay sonunda avcı Kâmuran avının hemen arkasında kendisine sabit bir yer edinebilmeyi başarmıştır. Kâmuran yalnız değildir. Ziyafete arkadaşlarını da getirmiştir. Kızın da bir arkadaş grubu var sonuçta...

4-"First blood":
Avcı, hemen arka sıradan dikkatli ve uzun uzun kestiği avıyla ilk diyaloga girmek için çeşitli planlar yapmaktadır. En sonunda atalarının ona bahşettiği içgüdülerinden yola çıkar ve doğruca atılır: "Eheh pardon ya 0.7 uç var mıydı sizde, uç bitti de ://// :)))"

5-Geri püskürtme:
Av, sezileri sayesinde son anda üzerine geldiğini fark ettiği avcı Kâmuran'ımızın bu saldırısına "Aa bakiyim (uç kutusunu sallar) Bitmiş yaa üzgünüm ://" şeklinde bir salvo ile yanıt verir. Fakat artık ok yaydan çıkmıştır bir kere. Kâmuran bir kez daha saldıracak, ama bu kez saldırı çok daha planlı ve ustaca olacaktır...

6-Grup elemanlarını devreye sokma:
Tıpkı bir rock konserinde gibi, grup elemanları tek tek ve ismen devreye girerler. "Davulda Orhan, basta Kemal" filan. Yeni plan; Kâmuran yüksek sesli ve önceden çalışılmış, komik espriler yapacak, Orhan ve Kemal de üzerlerine düşen görevi harfiyen uygulayıp 'sesli' güleceklerdir. Böyle de olur. Ve en nihayetinde, ohh be, sonunda, Kâmuran'ın beğendiği kızın ilgisi çekilmiştir. Kâmuran 'komik çocuk'tur artık. Bunu kimse değiştiremeyecektir.

7-Domino etkisi:
Bundan sonraki dersler sadece avı avcıya biraz daha yaklaştıran zaman kayıpları olarak tarihe geçer. Zira Kâmuran'ımız, 'komik çocuk' ünvanını kazandıktan 3 ay gibi uzun ve sancılı bir süre sonra kızı Facebook'tan eklemiş, chat'te uzun uzun konuşmuş, komiklikler şakalar efendim işte arkadaşların ortak çıkması falan filaaaan... (tabi bu süre içerisinde önce kızın sevgilisi olup olmadığı, daha sonra ortak arkadaşların kim olduğu, daha da sonra kızın zevkleri ve tabi ki telefon numarasının ne olduğu gibi sorular, soğuk savaşı kazanma eşiğindeki bir istihbarat ajanıymışçasına cevap buluyor) Derken bir şey olur, o iş olmaz, büyük bir hayalkırıklığı, kısa süreli yıkım, boşa giden emekler...

8-Depresyona girme:
Avcı Kâmuran'ımız göreceli olarak uzun bir depresyon sürecinde kalır. 2 hafta kadar.

9-Hayat devam ediyor kafası:
Kâmuran tam da 2 haftanın sonunda dünyadan elini eteğini çekecekken ve arkadaş ortamında "Lan harbiden daş gibi kızdı yalnız yaa tüh :(((" diye hüzünlerden hüzünlere gark edilirken birden bir arkadaşının şu istemsizce çıkan teselli yorumuyla kendine gelir: "Kâmuran'ım sana kız mı yok kardeşim benim sktiret ya" Evet! İşte budur! Kâmuran artık, 2 haftadır içinde bulunduğu karanlık moddan anlık bir manevrayla çıkmış, "Ehehe lan harbiden :))))" demiştir.


10-Amfiden kız seçme:
Canımız Kâmuran ikinci dönem almaya başladığı yeni bir ders olan -buraya yepyeni bir ders adı gelecek, ben de şimdi örnek olarak şunu veriyorum:- Termodinamik'e dört elle sarılacaktır. Zira sınıfın (amfinin) yine yarısından çoğu kızdır. Kâmuran'ın içinde "Allaaaah! :))" zikirleri yükselmektedir. Termo'nun daha ilk dersinden nası olsa önemli bişey yoktur diye dersi takip etmez; yeni avını arar, kısa süreli aramanın ardından da şıp diye bulur. Artık Kâmuran için her şey yeni başlıyordur. Tabi ki av, herşeyden habersiz, oturacağı yeri sabitlemiştir bile...

...

Evet sevgili okur, can okur canbaz okur. Kâmuran'ın bu yürek burkan baş döndürücü hikâyesinden çıkarılacak dersi sizlere bırakıyorum. Benim bugün finallerim bitti. Nası mutluyum nası şahaneyim oooh. Hepinizi öpüyorum. İçinizde bu Kâmuran'lardan varsa, kendisine başarılar diliyorum. Ve bu ibret verici öyküyü, "manita yapmakta zorluk çeken" tüm mühendislik öğrencisi arkadaşlarıma adıyorum.

Adadım.

Daçe.