22 Nisan 2011 Cuma

dolmuşa yetişmek pahasına dünya rekoru kırmak

0 tane ömer üründül tadında yorum
akşam saat 22’den sonra genelde durakta 15 dakika kadar bekleyen dolmuşun hareket etmeye başladığını 200 metre uzaktan seçtim, ona doğru giderken… (oha süper şiirsel anlatımı daha ilk cümleden yakaladım) bir anda korku kapladı içimi, “ya beni almadan giderse?”, “ya yetişemezsem?” diye… adımlarımı hızlandırdım, kestirme yoldan önüne çıkma planları kurmaya başladım kafamda, bir elimle de 2.00 numaralı gözlüğümü takarken. (evet çok güzel gidiyosun bebeğim) ve bir anda, içine dünyaları koyduğum çantama sarıldım, gözümü kapatıp ona doğru koşmaya başladım… derken daha hızlı, daha hızlı… birkaç saniye olmuştu koşmaya başlayalı, ama ben şimşek kadar hızlı, gök gürültüsü kadar…ee…neyse gök gürültüsüyle ilgili bir benzetme bulamadım şimdi. neyse. gözümü açtığımda kendimi hiç olmadığım kadar hızlı koşmuş bir halde, etraftakilerin garipseyici bakışlarına aldırmadan, kendimi ona doğru iterken buluyordum. ve 200 metre çoktan geride kalmıştı… kafamı kaldırıp, “acaba kaçırıyor muyum” diye düşünerek usulca ona baktım. ordayadı. orada öylece bekliyordu. durakta… yalnızca 1 metre ileri gitmişti, ben 200 metreyi 10 saniyede koşarken yaptığı tek hareket buydu. benim, uğruna, içinde 10 yılım olan o 10 saniyeyi verdiğim hareketi… nefes nefeseydim. ona yetişememek gibi bir durumum yoktu artık. öylece beni bekliyordu. tüm maviliyle, öylece beni… beni bekliyor…
(yazar dolmuşa olan yoğun duygusal bağından dolayı yazısını devam ettirememiştir.)

[orijinal metin: http://dacederki.tumblr.com/post/4503783639/dolmusa-yetismek-pahas-na-dunya-rekoru-k-rmak]

Etiketler

anket (4) foto (54) motion (1)