Çağın Vebası: Kasada Poşet Açamamak

● Gol atan adam tam böyle gol sevincini yaşarken kameranın önüne geçip onu kapatacak şekilde burnunu sümküren üzgün rakip futbolcunun ne kadar içtenpazarlıklı ve adamsendeci olduğunu söylesem ağzın yara olur.
● Neaber sevgili okur, gördüğün gibi hıphızlı başladım..
● Şu an bu satırları yazarken yanımda Forlan var beyler, biraz sonra buraya yazacağım esprileri ona da söyledim "Ekiekiekeekios" diye güldü. Dedim yalnız Forlan dedim gülünce çok çirkin oluyosun. Bi alındı bi alındı 30 yaşındaki adam. Merak eden varsa, sordum, pazartesi Beşiktaş'ta başlıyomuş.
● Böyle de popülist, böyle gündem esprisi yapayım da insanlar okusun'cu, böyle hayvan, şerefsiz, iblis bir insanım işte. Ehehe. Yok lan o kadar da değilim bi dakka.
● Hayattaki en büyük fobilerimden bir diğeri de -bağlayamadık ama bağlamışım gibi şeyap- süpermarket kasasında ödeme yaparken aldıklarımı koyacağım poşeti açamamak. Bu beni öylesine derin acılara sevk ediyor, öylesine cehennem ızdırapları yaşatıyor, öyle ömrümden nerden baksan bi 5 yıl götürüyor ki... Düşünsene kalabalık böyle, hayvanoğlu gibi sıra var arkanda, bi telaşla paranı uzatıyosun zaten. Hani direk bütün para veriyosun, çünkü orda bütün parana kıyamayıp "Dur bakiyim şurdan çıkar galiba.." diyip tek tek bozuklarını sayıp birleştiricek durumda değilsin. Cüzdanda o sırada 20 lira varsa mesela sıçtı o para. 4 lira 35 kuruşluk alışveriş için bozduruyosun onu. Bu bi kere başlı başına mutsuzluk zaten. Onu da geçtim, para üstü bekliyosun o canhıraş hengâmede -nerden yazıyorum ya böyle kelimeleri-. Beklerken de bi yandan, aldığın şeyleri poşete koymak zorundasın. O poşet de ilk seferde açılmazsa falan... Offf. Allaam ölüm resmen. Bak sana yemin ediyorum okur, geçen gün ömrümden 4,5 yıl gidişine ağlayarak şahit oldum. İzin verirsen bunu bir diğer maddede anlatayım çünkü burası inanılmaz kalabalıklaştı.

 bi dahakine ben de obama olucam amk. kasiyer açıyor poşedi ne güzel.

● Heh geldim. Geçen gün, inanır mısın, aslında inanırsın yani şurda ne anlatsam, sonuçta nerden bilicen yani ooh ne biçim sıkabilirim istesem. Ama yapmıyorum. Ohoo ben bayaa iyi kalpli çıktım. Neyse. Geçen gün yine bi süpermarket kasasındayım, dedim hemen hıphızlı bi şekilde poşete koyucam aldığım şeyleri falan. Poşeti bi elime aldım, açmaya çalıştım, ilk denemede açılmadı tabi. Neyse dedim, olur. Bi daha açmaya çalıştım, ellerimi poşetin üzerinde fıçı fıçı yaptım böyle, allaam yine olmadı. Lan bi yandan arkadan yeni müşteriler geliyo, adamsendeci kasiyer de sağolsun benden sonrakilerin aldıklarını okutup benim aldıklarımın üzerine yığmaya başladı falan. ALLAHIIM. İnanılmaz bi baskı var böyle. Ekranın sağ alt köşesinde gerisayım var ölümüme ne kadar kaldığını sayıyor filan. Ben tabi hala poşedi açmaya çalışıyorum hiç çaktırmadan. Hatta öyle çaktırmıyorum ki, sanki poşedi açamıyorum değil de açmak istemiyormuşumcasına ağırdan alıyorum gibi.. Rezilliğin son raddelerinde yüzüyorum yani... Hoop sonra benden iki sonraki müşteriye sıra geldi, ben tabi hala açamıyorum falan. Etrafa "ehehe hiç böyle yapmazdı ama" bakışları atıyorum. Sonra, inanır mısın, inanmazsın, süpermarket kapanıcak artık, saat 10 oldu; müşterilerin tamamı gitmiş, kasiyerler azalmış, etraf toplanıyor temizleniyor, ben hâlâ poşet açamamışım böyle. Mal gibi. Sonra bulunduğum yere bi tane meteor düştü de öyle kurtuldum. Bıraksan iki gündür ordaydım..
● Sen tabi şimdi buna pek inanmadın gibi.
● Tamam yani tam olarak böyle değilse de buna benzer şeyler oldu.
● O diil de aynı tiyatro oyununa iki gün üst üste gitmeme ne yazayım? 6 aydır tiyatroya gitmeyip gitmeyip böyle iki gün gitmeme falan. Onun da aynı oyun olmasına. Bugün de olsa bugün de giderdim, öylesine manyaklaştım çünkü şu sıralar.
● Tiyatroda sahneden sahneye geçerken ışıklar tamamen kapanıyo mesela. Kapkaranlık oluyo içerisi bi 10 saniye için falan. Kendi elini kolunu göremiyosun, öyle bi karanlık. İşte o karanlıkta nasosa kimse görmüyo diye kaşınmaya falan başlayan, ama hemen sonra da,  "Lan 10 saniye sonra bütün ışıklar açılıcak kabak gibi ortaya çıkıcaz yine" diyip ışıklar açıldığında kötü bi halde olmamak için dünyanın en ciddi yüz ifadesini takınan seyirci var ya. Hah işte ben bunu çok güzel bi yere bağlıycaktım ama bence bu da oldu gibi. Evet ya bence şahane tespit oldu. Sonuna da "...var ya. İşte o benim!" dersem cuk diye oturucak bence.
● Aa pardon bu açık mıydı ya...
● Dolmuşta para uzatmayan insan var ve ben ona inanılmaz gıcık oluyorum biliyor musun. Paramı uzatıyorum mesela çok kibar bi şekilde, "Şurdan" diyorum "sayın yolcu, saygıdeğer insan, yol boyunca ensesini izleyeceğim harika kişilik, şurdan acaba bir kişi gönderir misiniz rica etsem?" diyorum. Bi böyle paraya bakıyo, bi böyle yüzüme bakıyo ters ters. Sanırsın ahlaksız teklif yapıyoruz adama. Adam derken aslında genelde kadın oluyolar. Neyse. 2 lirayla neyin tekflini yapıcam sanki. Bi söyleniyo, "çk çk çk!!.." yapıyo ağzıyla. Allahallaaa. Böyle insanları bi yıl boyunca dolmuşun en ön koltuğuna oturtucaksın aslında, onu hak ediyo o.
● Bu arada şurda kuzenimin harika yemek blogu var bakmanızı tavsiye ederim gençler. Evet. Şimdi ben o zaman iyakşamlar.

Daçe.