11 Haziran 2009 Perşembe

Çevre Sevgisi

0 tane ömer üründül tadında yorum
Hikâye mi.. Yo, bu kez değil.. Yeşili sev, doğayı koru temasında bir yazıyla birlikteyiz efem..

2'de radyodan çıktım. Uzaktaki dolmuş duraklarına gidiyordum, derken dibimdeki durağa otobüs geldi. Ballıyım filan dedim, ama kart yoktu. Neyse, buldum birinden. Güzel buraya kadar.

Kızılay'a varmak üzre yağmur başladı. Birkaç dakika içinde, yola düşen damla izlerinin arası görünmez oldu. Güvenpark'ta indim, Penguen aldım, eve götürcek olan dolmuşa bindim. Çıktık yola, ben bi yandan Penguen'i okuyorum falan. Buraya kadar da güzel değ mi? Öyle. Birkaç sayfa okudum, "eeh bi dur lan" diyip, kafayı cama yaslayıp gözlerimi kapattım.

Bir ara gözlerimi açtım. Deli gibi yağmur yağmaya devam ediyodu. "Haziranın kaçı lan.." dedim. Eve varmaya yaklaştığımızı gördüm. Bir yandan da uyumak istiyordu insan. Bazen isterim ben böyle şeyler. Neyse. Gözümü kapattım, çok tatlı uykuma devam ettim.. Ama ben böyle tatlılık görmedim bak. Ekmek banıp yiyceksin, öyle bi tatlılık..

Bi daha uyandığımda artık eve daha da yaklaştığımı fark ettim. Hani, ortalama bıçkın dolmuşçu hızıyla 1 dakika 10 saniye falan kalmıştı resmen. Ama yook. İlla uyuycam. Ulan, dedim, iniceğim yerde uyanıp "müsait bi yer" diyip inerim ne var, dedim. Öyle olmadı hmnuokuoyim.

Üçüncü ve son uyanışımda inmem gereken yerden fena halde uzaklaşmış olduğumu görünce, panik halinde "AEOEUAİİİ! HEPİMİZ ÖLÜCEAAAZ!" diye bağırdım, dolmuş durdu haliyle, indim.

Eşşekler gibi, itler gibi yağıyodu yağmur. Bense altımda şort, üstümde tişörtle çok iyi hazırlanmıştım yağmura. Önümde gidilecek yaklaşık 500 metre yol vardı, o yol sel olmuş üstüme akıyodu ve bende bütün bu ıslaklığa karşı koyabilecek tek bi ekipman vardı. Orkid reklamı gibi anlattım ama yok tabi, öyle değil. Ahah. Bütün bu ıslaklığa karşı koyabilecek tek bi ekipman vardı, Penguen. Bir hışımla onu geçirdim kafama. "Hastayım ulan zaten, hastayım mnakoduumun havası!" diye çıkıştım. Beni muhattap alan yoktu. Kendi kendime hayıflanarak, az önce dolmuşla geçtiğim yolu anarya anarya ve yürüyerek gidiyor olmak pek güzel değildi. Bolca küfrettim. Rahatlamadım.

Eve geldim, film bu ya, yağmur dindi. "NE FİLMİ LAN!? ADAM GİBİ YAĞIYOSAN YAĞSANA ŞİMDİ AĞZINA SÇTIMIN YAĞMURU!" diye dertlendim. Ama yok. Ben eve girdim, sağolsun o da bi daha yağmadı. Çok şahane. -fakyu, fak-

Şimdi benim o anki öfkem gene tabi biraz geçtiği için, bu yazıyı asıl yazma amacımı unuttum. O yüzden saçmalamaya mahal vermeden bitiriyorum. Ama son olarak, buradan yetkililere sesleniyorum..

Bak sevgili Doğa Ana. Akıllı ol, valla ana mana dinlemem, kafa göz girişirim. ISLANDIM LAN!

Etiketler

anket (4) foto (54) motion (1)